Er is geen falen, alleen feedback

Toen de maanden en de jaren verder bleven groeien maar ik toch wel steeds door bleef bloeien. Miste ik voor mijn gevoel de highlights van het jaar: kerst, oud en nieuw, verjaardagen, belangrijke events, hoogtepunten van de zomers het bracht iedereen bij elkaar.
Bang om het nooit te krijgen was een overtuiging die mij keer op keer wist te pijnigen.
Waarom zijn deze hoogtepunten zo belangrijk voor mij? Waarom voelde het alsof ik het miste? Het leek telkens alsof ik weer achter het net viste.
Ik ben er weer niet bij, weer een teleurstelling nog een maand op rij.
Ik leek gefrustreerd, boosheid leek soms over te gaan naar woede, girl als ik je te pakken krijg wacht maar, dan ga je wel bloedde.
Dat is toch niet oké??, dat is totaal nooit wie ik ben, ik ben absoluut nooit zo en dat is ook nooit hoe ik mijzelf ken.
Ik ben nooit onaardig en ik ben zeker nooit onwaardig.
Ik vergeef, ik snap wel hoe mensen kunnen reageren vanuit emotie. Maar waar blijf ik dan? Ik blijf telkens met lege handen achter.
Ik wil ook mijn Justice, ik wil ook mijn leven op orde, Ik wil een leven samen opbouwen met Jiji en al, ik wil ook mijn veiligheid terug maar het voelde telkens als een mes in mijn rug. Zo zag ik helaas ook de 4D voor ogen maar ik heb mededogen. Maar… er word ook vaak gezegd: Daniëlle hoort bij het meubilair, ze hoort erbij kijk maar naar alle (leer) avonturen op een rij.
Ik weet dat ik een aanvulling ben maar ik bleef maar vechten, brandjes blussen ik wil geen CIAO kussen.
Dan krijg ik weer de neiging om alles naar mijn hand te zetten, ik plaats dit toch wel, ik laat je zien dat ik veel meer liefde wil bovendien.
Een replica van onze foto? toch was ik daar wel een beetje gefrustreerd over. Dat is mijn leven, ik zet het wel recht en zorg dat ik voor ons vecht en hup! Toch weer iets plaatsen.
Maar de wet zegt: je houdt de loops in leven als je telkens energie aan het verkeerde blijft geven., het is namelijk wel mijn leven.
Er is geen falen er is alleen feedback want wat ik schrijf klinkt voor mij soms nog best wel gek.
Het klinkt zoals ik het lees soms zo hard, helemaal nooit wie ik wil zijn maar het beschrijft wel precies mijn pijn.
Nu, leef ik heel anders, ik was soms echt wel eens gefrustreerd maar ik heb een hoop geleerd.
Ik kies altijd voor een leven met Charming, ik integreer dat dagelijks zonder verbanning.
Contact is er namelijk al, daar zijn we al mee bezig maar soms zie ik mijzelf nog steeds in een freeze of verdedigend reageren maar ik moet vooral het normale leren.
Er is geen falen, alleen feedback, want ik zeg Daniëlle aan kennis heb ik geen gebrek en ik ben echt wel te gek!