Superheroes, prinsen & prinsessen & the matrix
Er zit best wel wat super hero kracht in mij, ik wil je redden want dan ben je vrij.
Vrij van trauma, vrij van de negatieve gedachtes in je hoofd, ik zal je redden dat heb ik beloofd.
Maar met sales leer ik nu veel meer te leiden, veel meer te vragen: wat kost het jou als je hier blijft staan? Kan je dan nog wel van jezelf op aan?
The matrix vraagt om gestructureerd te zijn, integreer en heel die pijn.
Anders gaan alle realiteiten door elkaar lopen, dan wordt het een zooitje en blijf je hopen.
Geen hoop maar het zijn, dat is altijd wel fijn.
Prinsen en prinsessen, hoffelijk, charmant, liefdevol. Het is het klassieke beeld van romance, hartjes & bloemen zoals nu Bridgerton, ware liefde zoals we dat noemen.
In dat beeld zie je ze toch veel meer neigen naar: ik wil die ik schreeuw het van de daken af liefde ongeacht komaf, zo noem ik het altijd.
Zij wil absoluut geen ‘’mistress’’ zijn want dat houdt haar klein.
Het klassieke beeld van Assepoester vertaald naar het nu zonder enig residu.
Ik heb mij soms neergezet als iemand die niet welkom zou moeten zijn, ren weg want anders krijg je pijn.
Dat slaat natuurlijk nergens op en zeker nooit de zin ‘’look what the cat dragged in’’
Ja, ik weet dat ik dat zelf had geschreven maar slechts een paar jaar verwijderd en alles is zo anders intern, daar zit pas echt de kern.
Een super hero, prins of prinses komt veel overeen, het is allemaal vanuit de positievere kant dan gemeen.
Ik hou er nooit van om een ‘’villain’’ te zijn want dat houdt mij klein.
Ik moet ook eerlijk zeggen: in mijzelf zie ik helemaal geen rare dingen meer, ik heb er zoveel aan gedaan om dat aan te kijken zodat ik naar de zon toe kan reiken.
Soms denk ik nog wel eens: is dit niet heel kinderachtig, niet heel erg puberaal? Dan keer ik naar binnen, vraag ik het mijzelf eens af: waarom doe je zo maf?
Dan krijg ik als antwoord: ik wil nooit meer verliezen, ik wil blijven winnen, maar als je alles al hebt wat valt er dan nog te innen?
Ik ben namelijk al liefde, een superheld, een prinses dat is het recept voor succes.
Wat er opkomt is vaak nog een residu van verlatingsangst: maar nu zegt mijn systeem: dat is allang geïntegreerd en daar heb je genoeg voor geleerd. Verlatingsangst is soms echt naar, maar als ik nu kijk dan sta ik al daar. Ik ben ontzettend zelfstandig geworden en heb daar heel veel in overwonnen.
En als ik wel een ‘’villain’’ was: dan kijk je naar Regina, het einde van Once Upon A Time eindigt met haar als koningin van alle realms, zij is vergeven voor alle zonde die zij ooit heeft gedaan zonder nog zwart op haar naam.
Precies dat is waar het hier over gaat: doe goed voor de wereld en de wereld zal je liefde geven, dan heb je pas leuke avonturen te beleven
Superheroes - The script