Doggieventures met Tinus & Bertus

Dinsdag 12 mei 2026,

Wanneer ik dit schrijf, ben ik net een aantal dagen terug van vakantie. Een weekje (van maandag tot maandag) op deze lieve viervoeters passen? Daar zeg ik geen nee tegen. Zeker niet als ik er ook nog eens goed voor betaald krijg. Een weekje in Castricum verblijven, zoals ik blijkbaar voor mezelf in deel 1 van de Operant Power schreef en manifesteerde, is dan ook uitgekomen. 

Ik had me voorgenomen om niet de eerste de beste keer meteen over deze week te schrijven. De urgentie moest eruit.
Vakantie bleek wel nodig te zijn. Voor het opladen, voor het zelfstandig zijn, voor de volwassenheid, voor het op eigen benen blijven staan en ga zo maar door. Het oncomfortabele in het comfortabele opzoeken wat betreft emoties, blijkt me ook goed af te gaan. Ik voel me veilig genoeg om bij mezelf thuis te zijn. Het fundament van mijn huis, zoals ik het ooit beschreef, staat eindelijk stevig. Er is genoeg ruimte, letterlijk en figuurlijk, om mezelf de ruimte te geven voor alles wat nodig is.

Deze week heb ik geleerd dat ik, ondanks dat ik wist dat ik het kon omdat ik het in het verleden ook gedaan heb (vakanties naar Rome en Athene), nog steeds prima zelfstandig kan zijn. Maar nu met een iets meer volwassen touch. Tuurlijk eet ik rommel, want ja… vakantie. Gelukkig is mijn metabolisme zo gemaakt dat het altijd wel goed blijft gaan. Als je ziet wat voor boodschappen ik alleen al voor mezelf had gedaan (en niet eens alles was op) voor een week, dan kun je haast niet geloven dat ik 57,5 kilo weeg en 1.63 meter lang ben. Toch is het zo.

Ik geniet volop van de kleine dingen, de buitenlucht en de warmte van de zon. Ik geniet van de hondjes: de wandelingen, het ballen gooien — want Tinus is daar gek op — het aandacht geven en het kleuren. Gek zijn ze vooral op het zwemmen in de slootjes (komt dat zien, haha). Ook heb ik eindelijk mijn eerste call ingeleverd om na te laten kijken, zodat ik door kan naar level 1. Dat hoort bij de sales calls: levels van 1 tot 5 en daarna ook nog een examen. Ik moet zeggen dat Patricia het echt goed heeft aangepakt. Ze heeft modules, werkboeken, levels, een community met gelijkgestemden en daarna dus ook een examen.

Wat ik vooral geleerd heb deze week: ik heb inmiddels genoeg werk gemaakt van mijn leven dat ik mijn leven echt leuk vind. Ik geniet van mijn eigen aandacht voor mezelf, maar vooral: ik zou voor geen goud willen ruilen met het leven van iemand anders. En dát is key. Natuurlijk revise ik aan het einde van de dag nog steeds dat dit met Charming was, maar ik weet ook: ik kan mezelf vermaken, ik heb een eigen leven en ik heb genoeg respect voor mezelf opgebouwd dat ik geen één keer het gevoel heb gehad dat ik eenzaam was. Dat is al een enorm verschil met vorig jaar. Toen was het toch nog meer pusherig (met veel nuance), maar nu komt het veel meer vanuit: ik héb dit leven al. And I’m damn proud of who I am now. Er zit nog een hele kleine template Necromana in mijn systeem maar dat boeit mij nog minder dan niets. Je kan zien dat Bertus mij trouwens echt wel mag ;) 

Er zit ook een leuke foto bij van Tinus, die denkt dat hij de baas over het huis is, haha. Natuurlijk kan Harry Potter ook niet ontbreken. 

Links: Tinus, Rechts: Bertus